بیماری صرع | انواع، راه درمان و پیشگیری

بیماری صرع یا epilepsy 

بیماری صرع چهارمین بیماری شایع  و جزیی از بیماری های أعصاب و روان استو در واقع مجموعه ای از اختلالات عصبی مزمن می باشد که معمولاً با حمله های صرعی مشخص می گردد. حملات صرعی معمولاً به طور مکرر رخ می‌دهند و دلایل ثابت و مشخصی ندارند. معمولا حملات صرعی به دلیل آسیب مغزی مصرف داروها و الکل و در برخی از موارد به دلیل سرطان مغز ایجاد می ‌شوند. زمانی که فعالیت سلولی کورتیکال یا غشایی در مغز بیش از حد غیر عادی باشد، حملات صرعی رخ می دهد. با مصرف دارو حملات صرعی را می توان در حدود 70% کاهش و کنترل نمود. از علائم و نشانه های تشنج می توان به حرکات ناگهانی و غیر قابل کنترل در بازوها و پاها و علائم روانی مانند ترس و اضطراب از دست دادن هوشیاری و گیجی موقت اشاره نمود. این مطلب جنبه آموزشی و اطلاع رسانی دارد، در صورت مشکل به دکتر مغز و اعصاب مراجعه کنید.

انواع صرع

*تشنج کانونی یا صرع پارشیال:در صورتی که تشنج به دلیل فعالیت غیر طبیعی یکی از ناحیه های مغز باشد تشنج کانونی، صرع پارشیال یا تشنج جزئی رخ می دهد. در صرع پارشیال تمام نقاط مغز درگیر نیست و فقط ناحیه خاصی از مغز باعث بروز علائم صرع می گردد. صرع پارشیال به دو گروه تقسیم می گردد: 1-1-صرع پارشیال با نقص در هوشیاری: در این نوع تشنج فرد آگاهی و هوشیاری خود را از دست می دهد و ممکن است که برای مدت زمانی به یک نقطه خیره شود و پاسخ درستی به صدای اطرافیان خود ندهد. در این نوع تشنج ممکن است بیمار حرکاتی نظیر مالیدن دست ها به هم، راه رفتن حول یک دایره، جویدن و بلعیدن را انجام دهد. 2-1-صرع پارشیال بدون از دست دادن هوشیاری:در این نوع تشنج میزان هوشیاری بیمار کاهش پیدا نمی کند حتی ممکن است بیمار کاملا بیدار و هوشیار باشد. حتی ممکن است بعد از تشنج، قادر به یادآوری وقایعی که هنگام تشنج اتفاق افتاد باشد. در طول تشنج کانونی بدون از دست دادن هوشیاری، فرد توانایی پاسخگویی به اطرافیان را ندارد. به طور کلی تشنج های کنونی بدون از دست دادن هوشیاری بسیار مختصر هستند و کمتر از دو دقیقه به طول می‌انجامد. 2-صرع خفیف‌:مدت زمان صرع خفیف یا تشنج های خفیف کوتاه تر از تشنج های شدید است و کمتر از ۱۵ ثانیه به طول می انجامد. تشنج خفیف معمولاً در کودکان رخ می دهد و برای مدتی کوتاه باعث شود که فرآیندهای مغزی فرد متوقف شود.در صرع خفیف فرد روی زمین نمی افتد و بدنش دچار لرزش نمی شود. در نوع خفیف ممکن است فرد مبتلا برای مدتی به یک نقطه خیر شود یا اندام های فرد مبتلا دچار اختلالات حرکتی شود. مثلا فرد لب خود را بگزد یا پلک فرد دچار پرش شود. 3-تشنج های منتشر یا صرع بزرگ:تشنج های منتشر که با نام صرع بزرگ نیز شناخته می شوند، تمام نقاط مغز را درگیر می کنند. تشنج های منتشر به شش نوع مختلف تقسیم می شوند که در ادامه به بررسی هر یک از آن ها می پردازیم: 4-تشنج های خاموش:این تشنج معمولاً در کودکان اتفاق می افتد از مشخصات این تشنج می توان به خیره شدن به یک نقطه انجام دادن حرکاتی مانند ملچ مولوچ کردن یا چشمک زدن اشاره نمود. گاهی ممکن است تشنج خاموش منجر به  از بین رفتن هوشیاری در فرد شود. 5-تشنج‌ های آتونیک:در این نوع تشنج کنترل ماهیچه ها از دست می رود و ممکن است فرد به صورت ناگهانی روی زمین بیفتد. 6-تشنج های تونیک:تشنج های تونیک با سفت شدن ماهیچه های پشت بازوها و پاها همراه هستند. سفت شدن ماهیچه ها باعث می شود که فرد زمین بخورد و بدن وی دچار لرزش شود. 7-تشنج های کلونیک:تشنج‌های کلونیک معمولاً بازو گردن و صورت را درگیر میکند این نوع تشنج ها معمولاً باعث ایجاد حرکات ناگهانی ماهیچه ای می شوند. 8-تشنج‌های میوکلونیک: صرع میوکلونیک یا تشنج میوکلونیک باعث می شود ماهیچه ها به صورت ناگهانی و ناخواسته منقبض شوند معمولا این نوع تشنج در کودکان و نوجوانان شایع تر است. در این نوع تشنج در هر دو طرف بدن بازوها و پاها به صورت ناگهانی و تکراری به حرکت در می آیند. 9-تشنج های تونیک کلونیک: تشنج تونیک کلونیک از پرالتهاب ترین تشنج‌های صرعی هستند این نوع تشنج ها باعث می شوند که فرد به صورت ناگهانی هوشیاری خود را از دست دهد. لرزیدن و سفت شدن بدن و در برخی از موارد از دست دادن کنترل ادرار یا گاز گرفتن زبان از مشخصه های این نوع تشنج هستند

دلایل ابتلا به صرع

– ضربه به سر:گاهی ممکن است در اثر تصادف با ماشین یا دیگر حوادث به سر افراد ضربه وارد شود. ممکن است پس از وارد شدن ضربه به سر فرد به این بیماری مبتلا گردد. -سابقه خانوادگی:در صورتی که در خانواده سابقه ابتلا به این بیماری وجود داشته باشد، فرد در معرض خطر ابتلا به اختلالات تشنجی و بیماری صرع قرار می‌گیرد. –عفونت های مغزی:عفونت هایی مانند مننژیت می توانند باعث التهاب مغز و نخاع شوند. التهاب مغز و نخاع خطر ابتلا به بیماری صرع را افزایش می دهند. –سکته در سایر بیماری های عروقی:سکته و برخی از بیماری های عروقی می توانند به مغز آسیب وارد کنند. وارد شدن هرگونه آسیب به مغز می تواند باعث ابتلا به این بیماری شود. -دمانس یا زوال عقل:دمانس یا کاهش فعالیت های مغزی از دیگر عواملی هستند که ممکن است باعث بروز بیماری صرع شوند. معمولا کسانی که آلزایمر دارند در خطر ابتلا به این بیماری قرار می گیرند. –بیماری های عفونی :برخی از بیماری‌ها مانند ایدز و انسفالیت ویروسی باعث می‌شوند که افراد به این بیماری مبتلا گردند.  انسفالیت ویروسی، ویروسی است که باعث می‌شود به بافت مغز آسیب وارد می گردد. -آسیب های پیش از تولد:در صورتی که در دوره بارداری مادر تغذیه نامناسب داشته باشد یا در مکانی قرار گیرد که در آنجا کمبود اکسیژن وجود دارد، خطر ابتلا به بیماری صرع را برای نوزاد خود افزایش می دهد.

تشخیص بیماری صرع

معاینه نورولوژیک:در این مایع به پزشک متخصص مغز و اعصاب عملکردهای مغزی توانایی حرکتی و رفتاری بیمار را مورد بررسی قرار می دهد. سی تی اسکن:برای تهیه تصاویر مقطعی از مغز از اشعه ایکس استفاده می شود. در سی تی اسکن اتفاقات غیرطبیعی مغز که ممکن است باعث ابتلا به بیماری صرع شوند بررسی می گردد برخی از این عوامل عبارتند از: تومورها، خونریزی و کیست. اسپکت:در صورتی که منطقه دقیق شروع تشنج در مغز به وسیله ام آر آی یا EEG مشخص نشود از روش اسپکت استفاده می گردد در این روش فعالیت جریان خون توسط یک نقشه سه بعدی با جزئیات ایجاد می‌شود. در روش اسپکت فعالیت جریان خون در مغز با جزئیات کامل برای پزشک به نمایش در می آید. ام آر آی و ام آر آی عملکردی:در این وسیله با استفاده از امواج مغناطیسی و رادیویی تصاویر و جزئیات مغز ثبت می گردد. زمانی که بخش خاصی از مغز در حال کار کردن است دستگاه ام آر آی عملکردی می‌تواند تغییرات جریان خون را ثبت نماید. معمولاً از این روش برای جلوگیری از آسیب به مناطق عملکردی خاص استفاده می گردد. این تست معمولا قبل از عمل جراحی روی فرد بیمار انجام می‌شود. هزینه درمان صرع به وسیله عمل جراحی تقریبا معادل ۱۵ الی ۳۰ میلیون می باشد. پت:در روش پت برای دیدن مناطق فعال مغز و تعیین بخش های غیر طبیعی مقدار بسیار کمی از ماده رادیو اکتیو و سیاهرگ فرد بیمار تزریق می شود. نوار مغز یا EEG:رایج ترین تستی که روی فرد بیمار برای تشخیص بیماری انجام می شود، نوار مغز است. در این تست الکترودهایی به جمجمه فرد بیمار متصل می‌گردد این الکترودها فعالیت های الکتریکی مغز را ثبت می نمایند. در صورتی که فرد به بیماری صرع مبتلا باشد در الگوهای طبیعی امواج مغزی او تغییراتی رخ می دهد. تغییر در الگوهای طبیعی امواج مغزی هنگامی رخ می‌دهد که فرد دچار تشنج نشده است.

بیماری صرع در کودکان

در کودکان بالای ۵ سال معمولا با تشنج اتفاق می‌افتددارای تشنج هایی است که همواره والدین را نگران می کند و در واقع در ابتلاء کودک به بیماری ،ممکن است قبل از تشنج برای چند دقیقه آگاهی خود را نسبت به محیطی که در آن قرار دارد از دست بدهد. همچنین ممکن است کودک نسبت به صداهای اطراف خود هیچ واکنشی نشان ندهد.و از حالتهایی که ممکن است در هنگام تشنج برای کودک رخ دهد آن است که: -لرزش بدن – چشم ها به یک  سمت منحرف شدن -کف دهان -عدم کنترل ادرار اما گاهی نیز ممکن است که نوع تشنج ناشی از این بیماری مخفی باشد یعنی کودک به یک سمت خیره شود و هیچ گونه لرزشی در بدن نداشته باشد.

 درمان صرع در کودکان

در واقع کودکان مبتلا به بیماری صرع باید مادام العمر دارو برای کنترل تشنج مصرف کنند. در هنگام تشخیص کودک تحت درمان دارویی قرار می گیرد.  و در این هنگام پزشک معالج داروی ضد تشنج و کنترل بیماری را تجویز خواهد کرد. پس پیش از تجویز داروهای ضدتشنج پزشک از کبد کودک تست گرفته و  بسته به نوع آنزیم های کبدی او، دارو تجویز می نماید. افرادی که به بیماری صرع مبتلا هستند هرگز نباید داروهای خود را به صورت خودسر قطع نمایند. و هم چنین در صورت وجود تشنج های متععد کودک بهتر است، تحت کنترل کامل خانواده باشد تا هنگام انجام فعالیت های عادی مانند راه رفتن، دوچرخه سواری و دویدن نیز کودک دچار تشنج شود.   بیشتر بخوانید:سیاتیک چیست؟ علائم و روش های درمان آن

چگونگی تشخیص  تشنج از تب و صرع در کودک

-تشنج های مکرر:کودکانی که به تشنج ناشی از صرع مبتلا می شوند ممکن است در طول ماه چندین مرتبه دچار تشنج طولانی مدت گردند. -ملچ ملوچ کردن در خواب: در صورت بغل کردن، کودک  و ادامه  ملچ ملوچ کردن، لازم است به پزشک مراجعه شود زیرا ممکن است کودک دچار تشنج در خواب شده باشد. –مدت زمان تشنج:کودکانی که به تشنج های ناشی از صرع مبتلا هستند ممکن است بیشتر از ده دقیقه تشنج کنند و لرزش بدن داشته باشند.

درمان بیماری صرع به وسیله جراحی

یکی دیگر از راه های درمان بیماری صرع انجام عمل جراحی می باشد. قبل از انجام عمل جراحی پزشک آزمایشاتی روی فرد بیمار انجام می دهد درصورتی که طی این آزمایشات مشخص شود که ناحیه کوچکی از مغز درگیر شده است و با برخی از اعمال حیاتی مانند دیدن شنیدن و حرکت کردن تداخل ندارد پزشک جراحی را انجام می دهد. بعد از جراحی بیمار نیاز دارد که دوباره دارو مصرف کند اما مقدار و تعداد داروهای مصرفی برای درمان بیماری صرع در فردی که جراحی انجام داده کاهش پیدا می‌کند در موارد بسیار نادر دیده می‌شود که بعد از جراحی فرد دچار عوارضی مانند تغییر در توانایی فکر کردن و شناخت گردد.

درمان بیماری صرع با مصرف دارو

*کاربامازپین

موارد مصرف: درمان صرع، درمان اختلال دو قطبی و درمان اسکیزوفرنی اشکال دارویی: قرص ،نام تجاری: تگرتول ،عوارض جانبی: تب، تهوع، سر درد، اسهال، بی اشتهایی، سر گیجه

*فنی توئین

موارد مصرف: ضد تشنج، اشکال دارویی: کپسول، قرص، آمپول، نام تجاری: فنی توئین، عوارض جانبی: تاثیر بر جنین در دوره بارداری، عوارض قلبی عروقی، عوارض پوستی، خود ایمنی

*فنوباربیتال

موارد مصرف: درمان صرع به خصوص در کودکان، درمان اضطراب، درمان بی خوابی، اشکال دارویی: قرص، آمپول نام تجاری: فنوباربیتال،  عوارض جانبی: خستگی، کم خونی، کاهش میل جنسی در مردان، لکنت زبان، خواب آلودگی، افزایش فعالیت در کودکان، گیجی، ناراحتی معده، مشکلات حافظه

*اتوسوکزوماید

موارد مصرف: درمان صرع خفیف، ضد تشنج، اشکال دارویی: کپسول، شربت، نام تجاری: زارونتین، عوارض جانبی: سر درد، بی خوابی، سکسکه

*دیازپام

و چون دیازپام اعتیاد آور است و ممکن است پس از ترک دارو فرد دچار دردهای شکمی، تهوع، استفراغ، تعریق و افت قوای ذهنی گردد. مصرف ان حتما باید با تجویز پزشک همراه باشد. موارد مصرف: مسکن، ضد تشنج، جلوگیری از حملات صرعی، اشکال دارویی: قرص، آمپول، نام تجاری: والیوم، عوارض جانبی: در صورت علائم زیر از مصرف دیازپام  جلوگیری گردد: -ضربان قلب کند – افت قوای ذهنی -تنگی نفس -تب -گلو درد -زردی پوست -عدم تعادل

بیماری صرع و بارداری

در صورتی که خانم های باردار به این بیماری مبتلا باشند باید داروهای ضد صرع و ضد تشنج مصرف نمایند. دوز موثر دارو برای خانم‌های باردار توسط پزشک تعیین می شود و بیمار باید طی مصرف داروها تحت نظر پزشک قرار گیرد. خانم های باردار مبتلا به این بیماری می توانند در اکثر مواقع به صورت طبیعی زایمان کنند. اما در صورتی که در ماه آخر بارداری دچار تشنج شده باشند ممکن از زایمان به صورت سزارین صورت گیرد.

درمان خانگی بیماری صرع

*استفاده ویتامین:ویتامین B6 همراه با منیزیم و ویتامین E  می تواند برای درمان بیماری صرع مفید واقع گردد. ونیز استفاده از منگنز را نیز توصیه می کنند. تیامین نیز ممکن است به بهبود توانایی تفکر در افراد مبتلا به صرع کمک کند. *خواب کافی:کمبود خواب را می توان به عنوان یک عامل ایجاد کننده تشنج و صرع به ویژه در سندرم های صرع عمومی ایدیوپاتیک و صرع لوب گیجگاهی دانست. افراد مبتلا به این بیماری باید سعی کنند خواب منظم و مداوم داشته باشند و اگر دیرتر از حد معمول به رختخواب می روند، صبح روز بعد دیرتر از خواب بیدار شوند. مواد غذایی ممنوع از مصرف  می توان -شکلات -پرتقال -ذرت -سویا

درمان بیماری صرع با طب سنتی

گیاه بهار نارنج: بهارنارنج باعث تسکین سردردهای ناشی از صرع می شود. در صورتی که می خواهید از دمنوش بهار نارنج استفاده نمایید لازم است دو لیوان آب را بجوشانید و یک قاشق چای خوری گیاه بهارنارنج را به آن اضافه نمایید و اجازه دهید به خوبی دم شود. سنبل الطیب:استفاده از گیاه یا ریشه گیاه سنبل الطیب برای درمان صرع و کاهش استرس بسیار مفید است. از آنجا که گیاه سنبل الطیب دارای ماده ای به نام والین می باشد، برای کاهش سردرد های ناشی از این بیماری مورد استفاده قرار می گیرد. دارچین:استفاده از دمنوش دارچین موجب می شود که حملات صرعی کاهش یابد. دمنوش دارچین دارای خواص آرام بخشی می باشد و در آن مواد ضد التهاب یافت می شود. شما می توانید دارچین را به همراه ۱۰ عدد هل بجوشانید و میل نمایید. آب گشنیز:از آنجا که گیاه گشنیز دارای ویتامین هایی مانند ویتامین D، B6، E و اسید فولیک است می تواند حملات صرعی را کاهش دهد. گیاه گشنیز می تواند کانال های پتاسیم موجود در مغز را فعال نماید و از این راه تشنج را کنترل کند.

تومور مغزی؛ انواع، علائم و راه های درمان

تومور مغزی

تشخیص تومور مغزی یکی از اتفاقات ناخوشایندی است که علاوه بر زندگی خود فرد، زندگی خانواده و عزیزان او را نیز تحت‌تاثیر قرار می‌هد. پیچیدگی‌های مغز انسان باعث می‌شود هر نوع بیماری در این اندامِ حیاتی، بسیار نگران‌کننده باشد. اما تومور مغزی در بسیاری از مواقع درمان می‌شود؛ چیزی که مهم است نوع تومور، محل آن و زمان تشخیص است. ما در این مقاله اطلاعات کاملی را درباره این نوع تومور، انواع آن، روش تشخیص، درمان و مواردی از این قبیل ارائه می‌دهیم. اگر خود شما یا عزیزانتان به این عارضه مبتلا هستید و یا تنها قصد دارید اطلاعات خود را در مورد این بیماری افزایش دهید، این مقاله جامع، هرچه نیاز دارید را در اختیار شما قرار خواهد داد. این مطلب جنبه آموزشی و اطلاع رسانی دارد، در صورت مشکل به دکتر مغز و اعصاب مراجعه کنید.

انواع تومور مغزی

مغز انسان، یک اندام پیچیده با بخش‌های به‌هم پیوسته متعدد است که قسمت‌های مختلف آن می‌تواند مستعد ابتلا به انواع تومورها باشد. در این‌جا، ما دسته‌بندی تومورهای مغزی را بررسی می‌کنیم.

گلیوما (Gliomas)

• گلیوبلاستوما مولتی فرم (Glioblastoma Multiforme ) یا (GBM)
• آستروسیتوم (Astrocytomas)
• الیگودندروگلیوما (Oligodendrogliomas)

گلیوم‌ها تومورهایی هستند که در سلول‌های گلیال ایجاد می‌شوند؛ سلول‌هایی که از سلول‌های عصبی مغز حمایت و محافظت می‌کنند. GBM، به دلیل ماهیت تهاجمی‌ و گزینه‌های درمانی محدود خود، شناخته شده است. آستروسیتوما و الیگودندروگلیوما از نظر بدخیمی‌ متفاوت هستند و محل آن‌ها در مغز می‌تواند بر علائم و رویکردهای درمانی تأثیر بگذارد. مننژیوم (Meningioma)

• مننژیوم خوش‌خیم (Benign Meningiomas)
• مننژیوم آتیپیک (Atypical Meningiomas)
• مننژیوم بدخیم (Malignant Meningiomas)

مننژیوم‌ها از مننژها، پرده چندلایه که مغز و نخاع را می‌پوشاند، به‌وجود می‌آیند. اگرچه بسیاری از مننژیوم‌ها خوش‌خیم بوده و به‌کندی رشد می‌کنند، برخی دیگر می‌توانند تهاجمی‌تر باشند. طبقه‌بندی مننژیوم‌ها بر اساس ظاهر و رفتار آن‌ها در زیر میکروسکوپ انجام می‌شود. مننژیوم شایع‌ترین تومور اولیه مغزی است که بیش از 30 درصد از کل تومورهای مغزی را تشکیل می‌دهد. زنان بیشتر از مردان به مننژیوم مبتلا می‌شوند.

تومورهای هیپوفیز (Pituitary Tumors)

• تومورهای هیپوفیز فعال (Functioning Pituitary Tumors)
• تومورهای هیپوفیز غیر‌فعال (Non-Functioning Pituitary Tumors)

این تومورها در غده هیپوفیز رشد می‌کنند، غده کوچکی که در پایه مغز قرار دارد و تولید هورمون در بدن را تنظیم می‌کند. تومورهای فعال باعث می‌شوند که غده، هورمون‌های اضافی تولید کنند که منجر به مشکلات مختلف برای سلامتی می‌شود. از طرف دیگر، تومورهای غیرفعال بر سطح هورمون تأثیر نمی‌گذارند، اما به دلیل اندازه بزرگ و ایجاد فشار بر ساختارهای اطراف می‌توانند علائمی‌ ایجاد کنند. آن‌ها می‌توانند باعث مشکلات بینایی و غدد درون‌ریز شوند. اکثر تومورهای هیپوفیز که با نام «آدنوم هیپوفیز» شناخته می‌شوند، خوش‌خیم هستند.

مدولوبلاستوما (Medulloblastomas)

• مدولوبلاستوماهای کلاسیک (Classic Medulloblastomas)
• مدولوبلاستوماهای دسموپلاستیک/ندولار (Desmoplastic/Nodular Medulloblastomas)
• مدولوبلاستوماهای سلول بزرگ/آناپلاستیک (Large Cell/Anaplastic Medulloblastomas)

مدولوبلاستوما که عمدتاً در مخچه یافت می‌شود، در کودکان شایع است. زیرگروه‌های مختلف، ویژگی‌ها و پیش آگهی‌های متفاوتی دارند که بر انتخاب درمان تأثیر می‌گذارد. میزان بقای مدولوبلاستوما به سن بیمار، ویژگی‌های تومور و میزان گسترش آن بستگی دارد. اگر بیماری گسترش نیافته باشد، میزان بقا حدود 70 درصد است. اگر به نخاع سرایت کرده باشد، میزان بقا حدود 60 درصد است.

شوانوماس (Schwannomas)

• شوانومای دهلیزی (Vestibular Schwannomas)
• شوانومای غیر‌دهلیزی (Non-Vestibular Schwannomas)

شوانوما برخاسته از سلول‌های شوان است که پوشش محافظ اعصاب را تولید می‌کند. این تومور مغزی اغلب اوقات بر اعصاب مسئول شنوایی و تعادل تأثیر می‌گذارد. شوانوم دهلیزی، بیشتر با عصب هشتم جمجمه مرتبط است. شوانوم دهلیزی خوش‌خیم و با رشد آهسته هستند. آن‌ها معمولاً در بزرگ‌سالان و میان‌سال ایجاد می‌شوند، روی غلاف عصبی‌ پوششی، که رشته‌های عصبی را احاطه می‌کند، رشد می‌کنند و باعث کاهش شنوایی می‌شوند. شوانوما همچنین، می‌تواند عصب سه قلو را تحت تاثیر قرار دهد. این عارضه شوانوما، سه‌قلو نامیده می‌شود که بسیار کم‌تر از شوانوم دهلیزی است و می‌تواند باعث درد صورت شود.

علت تومور مغزی چیست؟

علی‌رغم پیشرفت‌های زیاد علم پزشکی، علت دقیق اکثر تومورهای مغزی هنوز ناشناخته است. با این حال، عوامل خطر تومور‌ها شناسایی شده‌اند. عوامل خطر به معنای عواملی هستند که اگر در فردی وجود داشته باشند، احتمال ابتلا به تومور در او بیشتر است. بیایید برخی از این عوامل را بررسی کنیم.

ژنتیک

• سابقه خانوادگی تومورهای مغزی
• سندرم‌های ژنتیکی (به‌عنوان مثال نوروفیبروماتوز، سندرم Li-Fraumeni)

برخی عوامل ژنتیکی می‌توانند افراد را مستعد ایجاد تومورهای مغزی کنند. به‌همین دلیل پزشکان معمولا از سابقه خانوادگی فرد مبتلا پرس‌وجو می‌کنند.

قرارگیری در معرض تشعشع

• پرتودرمانی قبلی به سر
• قرارگرفتن در معرض پرتوهای یونیزان

افرادی که برای درمان مشکلات دیگری تحت پرتودرمانی قرار گرفته‌اند، ممکن است در آینده در معرض خطر ابتلا به تومورهای مغزی باشند. اگر پرتودرمانی در دوران کودکی انجام شده باشد، احتمال ابتلا به تومور مغزی بیشتر است.

سن

• بروز تومور مغزی با افزایش سن زیاد می‌شود.

اگرچه تومورهای مغزی می‌توانند در هر سنی ایجاد شوند، اما انواع خاصی از آن‌ها در گروه‌های سنی خاصی شیوع بیشتری دارند. به‌عنوان مثال، مدولوبلاستوما بیشتر در کودکان ایجاد می‌شود. در مقابل، گلیوما اغلب بزرگ‌سالان را مبتلا می‌کند.

اختلالات سیستم ایمنی

• بیماری‌هایی که بر عملکرد سیستم ایمنی تأثیر می‌گذارند

تضعیف سیستم ایمنی به دلیل برخی بیماری‌ها یا مصرف داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی ممکن است به‌افزایش خطر ابتلا به تومورهای مغزی کمک کند.

فاکتورهای محیطی

• قرار‌گرفتن در معرض مواد شیمیایی یا سموم خاص
• خطرات شغلی

قرار‌گرفتن در معرض عوامل محیطی، مانند برخی مواد شیمیایی یا سموم، به‌عنوان یک عامل بالقوه در ایجاد تومورهای مغزی شناخته شده است. فاکتورهای محیطی شغلی،‌ به دلیل دائمی‌ و پایدار‌بودن، بیشتر با بروز بیماری در ارتباط هستند.

عوامل هورمونی

• تغییرات و عدم تعادل هورمونی

در برخی موارد، عوامل هورمونی، مانند تغییرات هورمونی مرتبط با باروری، ممکن است عامل خطری برای ایجاد انواع خاصی از تومورهای مغزی، به‌ویژه آن‌هایی که در غده هیپوفیز ایجاد می‌شوند، باشد. توجه به این نکته ضروری است که اگرچه این عوامل ممکن است در ایجاد تومورهای مغزی نقش داشته باشند، اما اکثر موارد ابتلا، بدون علت قابل شناسایی رخ می‌دهند. درک انواع و علل بالقوه تومورهای مغزی، تنها اولین‌قدم بررسی این تومورها است. در بخش بعدی، علائم مرتبط با تومورهای مغزی را بررسی خواهیم کرد و به افراد و متخصصان مراقبت‌های بهداشتی کمک می‌کنیم تا علائم هشدار‌دهنده بالقوه را تشخیص دهند و به‌موقع به‌دنبال مراقبت‌های پزشکی باشند.

تومور مغزی

علائم تومور مغزی چیست؟

درک علائم مرتبط با تومورهای مغزی برای تشخیص زودهنگام و مداخله پزشکی فوری ضروری است. این علائم بسته به‌نوع، اندازه و محل تومور می‌توانند بسیار متفاوت باشد. لازم است این موضوع را در نظر بگیرید که هر‌کدام از علائم زیر ممکن است به دلایل گوناگونی ایجاد شوند و نشانه انحصاری تومور مغزی محسوب نمی‌شوند. اما در صورتی‌که هر کدام از این علائم در طول زمان بدتر شد، حتما لازم است به پزشک مراجعه گردد.

سردرد

سردردهای مداوم و شدید، یکی از علائم بارز بسیاری از تومورهای مغزی است. این سردردها ممکن است در صبح شدیدتر باشد و با حالت تهوع یا استفراغ همراه باشد. شدت و فراوانی سردردها می‌تواند متفاوت باشد و ممکن است همیشه با داروهای مسکن بدون نسخه آرام نشوند. تومورهای مرتبط: گلیوبلاستوم مولتی فرم (GBM)، آستروسیتوم، مننژیوم و سایر تومورهایی که باعث افزایش فشار داخل جمجمه می‌شوند.

تشنج

تشنج‌های بدون دلیل، به‌ویژه در افرادی که سابقه تشنج ندارند، می‌تواند نشان‌دهنده تومور مغزی باشد. تغییر در الگو یا دفعات تشنج‌های موجود نیز ممکن است نشان‌دهنده همین موضوع باشد. نوع تشنج می‌تواند بینشی در مورد محل تومور در مغز ارائه دهد. تومورهای مرتبط: گلیوما، به‌ویژه انواعی که لوب تمپورال را تحت تاثیر قرار می‌دهند، و همچنین، مننژیوم‌ها و تومورهای متاستاتیکی که بافت مغز را تحریک یا فشرده می‌کنند.

تغییرات شناختی

تومورهایی که نواحی مسئول عملکردهای شناختی را تحت‌تأثیر قرار می‌دهند، می‌توانند منجر به مشکلات حافظه، مشکل در تمرکز و تغییر در قضاوت یا استدلال شوند. این تغییرات شناختی می‌توانند ظریف و پیشرونده باشند و بر فعالیت‌های روزانه و کیفیت کلی زندگی تأثیر بگذارند. تومورهای مرتبط: گلیوما، به‌ویژه انواعی که در لوب‌های پیشانی یا گیجگاهی ایجاد می‌شود، می‌توانند بر عملکردهای شناختی تأثیر بگذارند. مدولوبلاستوما در کودکان نیز ممکن است باعث تغییرات شناختی شود.

تغییرات شخصیتی یا خلقی

تغییرات رفتاری مانند تحریک‌پذیری، نوسانات خلقی، یا شروع افسردگی و اضطراب را می‌توان با وجود تومور مغزی مرتبط دانست. تومورهایی که بر مراکز عاطفی و رفتاری تأثیر می‌گذارند ممکن است منجر به تغییرات قابل توجهی در شخصیت شوند. تومورهای مرتبط: تومورهای لوب پیشانی می‌تواند منجر به تغییرات خلقی شود. گلیوما در این ناحیه نیز اغلب با تغییرات شخصیتی همراه است.

مشکلات بینایی

تومورهای نزدیک عصب بینایی یا مسیرهای بینایی می‌توانند باعث تاری، دوبینی یا حتی از‌دست‌دادن جزئی یا کلی بینایی شوند. اختلالات بینایی ممکن است تدریجی یا ناگهانی باشد و هر‌گونه تغییر در بینایی باید به‌سرعت توسط یک متخصص مراقبت‌های بهداشتی ارزیابی شود. تومورهای مرتبط: مننژیوم‌ها، به‌ویژه آن‌هایی که نزدیک عصب بینایی هستند و گلیوماهایی که بر مسیرهای بینایی تأثیر می‌گذارند، می‌توانند باعث اختلالات بینایی شوند.

تومور مغزی

تعادل و هماهنگی حرکت

تومورهای مخچه یا ساقه مغز می‌توانند منجر به سرگیجه، مشکلات هماهنگی و تعادل شوند. افراد ممکن است در راه‌رفتن یا انجام کارهایی که نیاز به مهارت‌های حرکتی ظریف دارند، دچار مشکل شوند. تومورهای مرتبط: تومورهای مخچه، مانند آستروسیتوما یا مدولوبلاستوما، می‌توانند بر مهارت‌های حرکتی تأثیر بگذارند و منجر به مشکلات تعادل و هماهنگی شوند.

تغییرات در گفتار یا شنوایی

تومورهایی که نواحی مرتبط با زبان و پردازش شنوایی را تحت‌تأثیر قرار می‌دهند، می‌توانند به‌صورت مشکل در صحبت‌کردن، گفتار نامفهوم یا تغییر در شنوایی ظاهر شوند. صدای زنگ در گوش (وزوز گوش) نیز ممکن است وجود داشته باشد. تومورهای مرتبط: تومورهایی که نواحی مرتبط با پردازش زبان و شنوایی را تحت تأثیر قرار می‌دهند، مانند گلیوما در لوب تمپورال یا شوانوم دهلیزی که بر عصب شنوایی تأثیر می‌گذارد.

تهوع و استفراغ

افزایش فشار داخل جمجمه‌ای ناشی از تومور می‌تواند منجر به حالت تهوع و استفراغ غیرقابل توضیحی شود؛ به‌خصوص در صبح یا با تغییر موقعیت. این علائم ممکن است با مشکلات گوارشی مرتبط نباشد و مداوم عود کنند. تومورهای مرتبط: تومورهایی که فشار داخل جمجمه را افزایش می‌دهند، مانند گلیوبلاستوما یا تومورهای متاستاتیک، می‌توانند منجر به تهوع و استفراغ شوند. لازم است به این نکته دقت کنید که تظاهرات این علائم می‌تواند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد و وجود یک یا چند علامت لزوما وجود تومور مغزی را تایید نمی‌کند. با این حال، اگر این علائم در طول زمان باقی ماند یا بدتر شد، ضروری است که برای ارزیابی کامل به پزشک متخصص مراجعه کنید.

تومور مغزی

چگونه تومور مغزی تشخیص داده می‌شود؟

تشخیص تومور مغزی شامل استفاده از ابزارها و تکنیک‌های مختلف پزشکی برای جمع‌آوری جامع اطلاعات است. فرآیند تشخیصی معمولاً به‌شرح زیر است.

تاریخچه پزشکی و معاینه فیزیکی

پزشک متخصص با جمع‌آوری اطلاعات دقیق در مورد علائم، سابقه پزشکی و سابقه خانوادگی بیمار شروع می‌کند. یک معاینه فیزیکی کامل، از جمله ارزیابی عصبی، به شناسایی هر‌گونه علائم مشکل عصبی، مانند تغییر در رفلکس‌ها یا ادراک حسی کمک می‌کند.

MRI (تصویربرداری تشدید مغناطیسی)

این تکنیکِ تصویربرداریِ غیرتهاجمی، تصاویر دقیق و با وضوح بالایی را از مغز ارائه می‌دهد. MRI به‌ویژه در تجسم بافت‌های نرم بسیار پرکاربرد است و به شناسایی محل، اندازه و ویژگی‌های تومور کمک می‌کند. این تکنیک از میدان‌های مغناطیسی قوی و امواج رادیویی برای تولید تصاویر دقیق از بافت‌های نرم مغز استفاده می‌کند.

تومور مغزی

سی تی اسکن (توموگرافی کامپیوتری)

سی تی اسکن ممکن است برای تجسم مغز و تشخیص ناهنجاری‌ها، به‌ویژه تغییرات در ساختار استخوان استفاده شود. اگرچه به اندازه MRI برای بافت نرم مناسب نیست، اما این روش نیز در شرایط خاص ارزشمند است. سی تی اسکن از اشعه ایکس برای ایجاد تصاویر مقطعی از مغز استفاده می‌کند.

بیوپسی

در مواردی که اطلاعات بیشتری در مورد نوع و درجه تومور مورد نیاز است، ممکن است بیوپسی انجام شود. در این شرایط نمونه کوچکی از بافت تومور استخراج و در آزمایشگاه آنالیز می‌شود. تکنیک‌های بیوپسی استریوتاکتیک (Stereotactic biopsy techniques) از راهنمای تصویربرداری برای هدف قراردادن دقیق تومور استفاده می‌کنند و تهاجم را به حداقل می‌رسانند.

بررسی مایع مغزی نخاعی

برای به‌دست آوردن و آنالیز مایع مغزی نخاعی، پزشک متخصص با استفاده از تکنیکی خاص، مقداری از مایع نخاعی را از کمر و از اطراف ستون فقرات بیرون می‌کشد. این مایع، مغز و نخاع را احاطه کرده است و ناهنجاری‌هایی که در ترکیب آن ایجاد می‌شود، ممکن است نشان‌دهنده وجود تومور باشد. این موضوع به‌ویژه در مورد تومورهای مغزی که سیستم عصبی مرکزی را درگیر می‌کنند، صادق است.

بررسی‌های روان‌شناختی و عصبی (Neuropsychological Testing)

این تست‌ها برای ارزیابی عملکردهای شناختی مانند حافظه، توجه و حل مسئله طراحی شده‌اند. Neuropsychological Testing به شناسایی هرگونه تغییر یا نقص ناشی از تومور کمک می‌کند و به درک تأثیر آن بر توانایی‌های شناختی فرد کمک می‌کند.

الکتروانسفالوگرام (EEG)

EEG فعالیت الکتریکی مغز را با ثبت الگوهای امواج مغزی اندازه‌گیری می‌کند. این آزمایش به‌ویژه در شناسایی الگوهای غیرطبیعی مرتبط با تشنج یا سایر شرایط عصبی که ممکن است با وجود تومور مغزی مرتبط باشد، مفید است. پس از تایید تشخیص، آزمایش‌های اضافی مانند آزمایش ژنتیک ممکن است برای ارائه اطلاعات بیشتر در مورد ویژگی‌های خاص تومور انجام شود. اطلاعات جمع‌آوری‌شده از این ابزارهای تشخیصی، پزشک را قادر می‌سازد تا با در نظر گرفتن عواملی مانند نوع تومور، محل و سلامت کلی، یک برنامه درمانی مناسب متناسب با نیازهای فرد تنظیم کند.

مغز

علائم تومور مغزی در نوجوانان

به‌ دلیل شرایط خاص این گروه سنی و این واقعیت که برخی از علائم ممکن است با تغییرات هورمونی معمول اشتباه گرفته شوند، شناسایی علائم تومور مغزی در نوجوانان سخت و چالش‌برانگیز است. با این وجود، اطلاع از علائم بالقوه‌ای که ممکن است نشان‌دهنده وجود تومور مغزی باشد برای والدین و معلمان بسیار ضروری است. علائم تومور مغزی در نوجوانان در اکثر مواقع مشابه علائمی‌است که در بزرگ‌سالان وجود دارد؛ اما برخی از علائم و تظاهرات در این گروه سنی رایج‌تر هستند.

تغییر در عملکرد تحصیلی

کاهش عملکرد تحصیلی یا تغییر در توانایی‌های شناختی، مانند مشکل در تمرکز یا به‌خاطر سپردن، ممکن است نشان‌دهنده نوعی از تومور مغزی باشد که بر نواحی مسئول یادگیری و حافظه تأثیر می‌گذارد. تومورهای مرتبط: گلیوما، به‌ویژه آن‌هایی که در لوب پیشانی یا گیجگاهی قرار دارند، ممکن است بر عملکردهای شناختی و عملکرد تحصیلی تأثیر بگذارند.

تغییرات شخصیتی و رفتاری

نوجوانان مبتلا به تومورهای مغزی ممکن است تغییرات شخصیتی، نوسانات خلقی یا تغییر در رفتار را نشان دهند. این تغییرات ممکن است با نوسانات خلقی معمول نوجوانان اشتباه گرفته شود. تومورهای مرتبط: تومورهایی که بر لوب فرونتال تأثیر می‌گذارند ممکن است بر شخصیت و رفتار تأثیر گذاشته و منجر به تغییرات قابل توجهی در نحوه تعامل نوجوان با دیگران شود.

عدم تعادل هورمونی

برخی از تومورهای مغزی می‌توانند تعادل هورمونی را مختل کنند و منجر به تغییراتی در رشد مرتبط با بلوغ شوند؛ مانند بلوغ تاخیری یا زودرس، تغییر در الگوهای قاعدگی یا رشد غیر‌طبیعی.   بیشتر بخوانید:سیاتیک چیست؟ علائم و روش های درمان آن تومورهای مرتبط: تومورهای هیپوفیز، از جمله انواع فعال و غیر‌فعال، می‌توانند بر تنظیم هورمونی تأثیر گذاشته و علائم مختلفی را ایجاد کنند.

سردرد و حالت تهوع

سردردهای مداوم، به ویژه اگر با حالت تهوع یا استفراغ همراه باشد، ممکن است نگران‌کننده باشد. تمایز بین سردردهای معمولی نوجوانان و سردردهایی که ممکن است نشان‌دهنده افزایش فشار داخل جمجمه باشند، سخت اما ضروری است. تومورهای مرتبط: گلیوماها، به‌ویژه آن‌هایی که بر روی مغز تأثیر می‌گذارند، ممکن است منجر به سردرد و حالت تهوع در نوجوانان شود.

تشنج

تشنج‌های غیر‌قابل توضیح یا تغییر در تعداد و الگوی تشنج‌های موجود می‌تواند نشانه تومور مغزی در نوجوانان باشد. تومورهای مرتبط: گلیوما، به‌ویژه انواعی که بر لوب گیجگاهی تأثیر می‌گذارد، ممکن است احتمال تشنج را در نوجوانان افزایش دهند.

اختلالات بینایی

تغییرات در بینایی، مانند تاری دید یا دوبینی، ممکن است نشان.دهنده تومور مغزی باشد که بر عصب بینایی یا مسیرهای بینایی نوجوان تأثیر گذاشته است. تومورهای مرتبط: گلیوماها و مننژیوم‌های خاصی که بر مسیرهای بینایی تأثیر می‌گذارند، می‌توانند منجر به اختلالات بینایی در نوجوانان شوند.

تومور مغزی در زنان باردار

تومور مغزی در زنان باردار

تشخیص و مدیریت تومورهای مغزی در زنان باردار چالش‌های خاصی دارد، زیرا سلامت مادر و جنین باید به‌دقت مورد توجه قرار گیرد. بروز تومور مغزی در دوران بارداری نادر است، اما اگر روی دهد برای درمان نیازمند یک رویکرد چند‌رشته‌ای از متخصص زنان و زایمان، جراح مغز و اعصاب و انکولوژیست است. تشخیص و درمان تومور مغزی در خانم‌های باردار با چالش‌های زیر همراه است.

مشکلات تشخیص

فرآیند تشخیص باید با احتیاط انجام شود تا از آسیب احتمالی به جنین در حال رشد جلوگیری گردد. برخی از تکنیک‌های تصویربرداری، مانند MRI، در دوران بارداری بی‌خطر هستند؛ اما زمان و دفعات سایر آزمایش‌های تشخیصی باید مدیریت شود. در این شرایط پزشک متخصص بین تشخیص دقیق و به‌حداقل رساندن خطرات احتمالی برای جنین تعادل ایجاد می‌کند. همکاری نزدیک بین متخصصین زنان و زایمان و جراح مغز و اعصاب برای تعیین مناسب‌ترین روش تشخیصی ضروری است.

مشکلات درمان

تعیین درمان مناسب خانم باردار مبتلا به تومور مغزی مستلزم بررسی دقیق سن حاملگی، نوع تومور و خطرات احتمالی برای مادر و جنین است. در برخی موارد، ممکن است لازم باشد تحت هر شرایطی مادر درمان شود، اما گاهی می‌توان درمان را تا بعد از زایمان به‌تاخیر انداخت. عواملی مانند محل و اندازه تومور و همچنین، سرعت رشد آن بر تصمیمات درمانی پزشکان تاثیر دارند.

مداخلات جراحی

ممکن است برداشتن تومور با جراحی ضروری باشد. تصمیم‌گیری برای انجام عمل جراحی در دوران بارداری به عوامل مختلفی از جمله زمان بارداری، نوع تومور و فوریت بستگی دارد. از آن‌جا که جراحی مستلزم بیهوشی و مصرف داروهای مختلف است، بهتر است تا حد امکان آن را به بعد از دوران حاملگی منتقل کرد.

پرتودرمانی و شیمی‌درمانی

استفاده از پرتودرمانی و برخی از عوامل شیمی‌درمانی خطرات بالقوه‌ای برای جنین در حال رشد ایجاد می‌کند. بنابراین، این روش‌های درمانی معمولاً در دوران بارداری با احتیاط انجام می‌شوند.

نظارت و پیگیری زنان باردار مبتلا به تومور

زنان باردار مبتلا به تومورهای مغزی نیاز به نظارت دقیق در طول بارداری و دوره پس از زایمان دارند. این نظارت شامل تصویربرداری منظم و ارزیابی سلامت جنین است. نظارت دقیق به پزشک کمک می‌کند که از سلامت جنین و به موقع انجام‌شدن اقدامات درمانی مادر مطمئن شود. تنها با نظارت دقیق می‌توان این دو را در کنار هم پیگیری کرد.

برنامه‌ریزی زایمان

برنامه‌ریزی برای زایمان یک جنبه حیاتی در مدیریت تومورهای مغزی در زنان باردار است. در برخی موارد، ممکن است زایمان زودرس توصیه شود؛ اما گاهی می‌توان زایمان را در موعد خود انجام داد. چنان‌چه وضعیت مادر مناسب نباشد و نیاز به اقدامات تهاجمی‌ بیشری برای کنترل تومور وجود داشته باشد، معمولا زایمان زودرس توصیه می‌شود.

مراقبت‌های پس از زایمان

مراقبت‌های پس از زایمان شامل نظارت مداوم بر سلامت مادر و تأثیر تغییرات هورمونی بر تومور مغزی است. از آن‌جا‌که تغییرات هورمونی پس از زایمان ممکن است بر رشد تومور تاثیر بگذارد، لازم است مادر بلافاصله پس از زایمان تحت مراقبت قرار بگیرد. از این گذشته، معمولا انجام اقدامات تهاجمی‌ پس از زایمان امکان‌پذیر است و مادر می‌تواند شیمی‌درمانی یا رادیوتراپی را شروع کند.

درمان تومور مغزی

روش‌های درمان تومور مغزی بسته به‌عواملی مانند نوع تومور، محل آن، اندازه و سلامت کلی بیمار متفاوت است. روش‌های اولیه درمان شامل جراحی، پرتودرمانی و شیمی‌درمانی است. علاوه بر این، روش‌های تازه‌ای مانند درمان هدفمند و ایمونوتراپی، در موارد خاص، امیدوار کننده هستند. بیایید هر روش درمانی را با جزئیات بررسی کنیم.

عمل جراحی

جراحی شامل برداشتن تومور یا کاهش اندازه آن است. هدف جراحی کاهش علائم، کاهش فشار روی مغز و گرفتن نمونه بافت برای تشخیص و درجه‌بندی تومور است. جراح مغز و اعصاب جراحی را با استفاده از دوربین راهنما انجام می‌دهد تا با کم‌ترین آسیب، محل دقیق تومور را پیدا کرده و آن را بردارد. گستردگی جراحی وابسته به‌عواملی مانند اندازه تومور، محل قرارگیری و کپسوله‌بودن یا نفوذ تومور به بافت‌های اطراف است. در برخی موارد، به دلیل نزدیکی تومور به ساختارهای مهم مغز، برداشتن کامل امکان‌پذیر نیست.

پرتو درمانی

پرتودرمانی، اشعه ایکس پرانرژی یا دیگر اشکال تشعشع را برای هدف قرار‌دادن، تخریب یا کوچک‌کردن سلول‌های تومور استفاده می‌کند. این روش اغلب پس از جراحی برای از بین بردن سلول‌های سرطانی باقی‌مانده یا به‌عنوان درمان اولیه برای تومورهایی که دسترسی به آن‌ها از طریق جراحی دشوار است، استفاده می‌شود. انواع پرتودرمانی:

• تشعشع پرتو خارجی (External Beam Radiation): در این روش، تشعشعات هدفمند با استفاده از دستگاهی خاص از خارج بدن به سمت تومور ارسال می‌شوند. تکنیک‌های مدرن، مانند پرتودرمانی تعدیل‌شده با‌شدت (IMRT)، امکان تابش پرتوهای متمرکز را فراهم می‌کند.
• رادیوسرجری استریوتاکتیک (Stereotactic Radiosurgery): علی‌رغم نامش، این روش شامل جراحی نیست؛ بلکه دوز بالایی از اشعه را به یک هدف خاص در مغز می‌رساند. رادیوسرجری استریوتاکتیک اغلب برای تومورها یا ضایعات کوچک استفاده می‌شود.
• براکی تراپی (Brachytherapy): در این روش، منابع رادیواکتیو مستقیماً در داخل یا بسیار نزدیک تومور قرار می‌گیرند. براکی تراپی، بافت‌های سالم اطراف را تا حد ممکن از اشعه مصون می‌کند.

شیمی‌درمانی

شیمی‌درمانی شامل استفاده از داروهایی است که سلول‌های در حال تقسیم سریع، از جمله سلول‌های سرطانی را هدف قرار داده و می‌کشد. این روش اغلب به‌صورت سیستمیک تجویز می‌شود. داروهای تجویز‌شده در سراسر بدن گردش می‌کنند تا به سلول‌های سرطانی در هر کجا که هستند برسد. بسته به‌نوع تومور مغزی، شیمی‌درمانی ممکن است به‌صورت خوراکی یا داخل وریدی انجام شود. در برخی موارد، داروهای شیمی‌ درمانی مستقیماً از طریق کاتتر به مایع مغزی نخاعی تزریق می‌شوند. این روش به‌عنوان «شیمی‌درمانی داخل نخاعی» (intrathecal chemotherapy ) نیز شناخته می‌شود.

درمان ترکیبی

ممکن است چندین داروی شیمی‌درمانی به‌صورت ترکیبی برای افزایش اثربخشی استفاده شوند. شیمی‌درمانی معمولاً برای تومورهایی استفاده می‌شود که احتمال بیشتری برای پاسخ به درمان سیستمیک دارند.

درمان هدفمند (Targeted Therapy)

درمان هدفمند بر مولکول‌های خاصی که در رشد و بقای سلول‌های سرطانی نقش دارند، تمرکز دارد. هدف این درمان، مختل‌کردن مسیر سیگنال‌هایی است که از رشد تومور حمایت می‌کند. درمان هدفمند در ضمن از بین بردن سلول‌های سرطانی، آسیب به سلول‌های سالم را به حداقل می‌رساند. ممکن است از داروهای هدفمند مختلفی برای این نوع درمان استفاده شود. مولکول‌های کوچک مهارکننده‌ (small-molecule inhibitors) و آنتی‌بادی‌های مونوکلونال (monoclonal antibodies) از جمله همین مواد هستند. به‌عنوان مثال، بواسیزوماب (bevacizumab) مانع از تشکیل رگ‌های خونی می‌شود و ایماتینیب (imatinib) آنزیم‌های تیروزین کیناز خاصی را مهار می‌کند. درمان هدفمند اغلب با ویژگی‌های مولکولی تومور هماهنگ می‌شود. آزمایش ژنتیکی برای شناسایی جهش‌ها یا تغییرات خاصی که می‌توانند به وسیله دارو اعمال گردد، انجام می‌شود.

ایمونوتراپی

ایمونوتراپی سیستم ایمنی بدن را برای شناسایی و حمله به سلول‌های سرطانی تحریک و گاهی مهار می‌کند. Immune checkpoint inhibitors، سلول‌درمانی سازگار (adoptive cell therapy) و واکسن‌های سرطان از جمله رویکردهای ایمنی درمانی هستند که برای تومورهای مغزی مورد استفاده قرار می‌گیرند.

• Immune checkpoint inhibitors: داروهایی مانند پمبرولیزوماب و نیولوماب، Immune checkpoint را مسدود می‌کنند و با این کار موانع را از پیش روی سیستم ایمنی برداشته و به آن اجازه می‌دهند سلول‌های سرطانی را هدف قرار داده و از بین ببرند.
• سلول‌درمانی سازگار (adoptive cell therapy): این روش شامل استخراج سلول‌های ایمنی (معمولاً سلول‌های T) از بیمار، اصلاح آن‌ها برای افزایش فعالیت ضد‌پتومور و سپس تزریق مجدد آن‌ها به بیمار است.
• واکسن‌های سرطان: واکسن‌ها برای تحریک سیستم ایمنی برای شناسایی و حمله به آنتی‌ژن‌های تومور طراحی شده‌اند.

مهارکننده‌های آنژیوژنز

مهارکننده‌های رگ‌زایی، مانع تشکیل رگ‌های خونی جدیدی می‌شوند که تومورها برای رشد به آن نیاز دارند. این داروها با مهار رگ‌زایی، خون‌رسانی به تومور را قطع کرده و توانایی آن برای رشد را مختل می‌کنند. مثال: بواسیزوماب (Bevacizumab ) یک داروی ضد‌رگ‌زایی است که معمولا در درمان برخی از تومورهای مغزی، به‌ویژه گلیوبلاستوما مولتی فرم (GBM) استفاده می‌شود.

هیپرترمی‌درمانی

هایپرترمی‌شامل گرم‌کردن بافت تومور برای افزایش اثرات پرتودرمانی یا سایر درمان‌ها است. دمای بالا می‌تواند سلول‌های سرطانی را نسبت به تشعشع حساس‌تر کرده و یا به‌طور مستقیم به آن‌ها آسیب برساند. روش‌ها: تکنیک‌های مختلفی از جمله اپلیکاتورهای خارجی، سونوگرافی متمرکز و دستگاه‌های کاشته‌شده می‌توانند برای افزایش دمای تومور مغزی استفاده شوند. هایپرترمی‌ اغلب به‌عنوان یک مکمل برای درمان‌های دیگر استفاده می‌شود.

ژن‌درمانی

هدف ژن‌درمانی، معرفی، جایگزینی یا تقویت ژن‌های درون سلول‌های سرطانی تومور مغزی برای مهار رشد یا القای مرگ سلولی است. این رویکرد هنوز در مرحله آزمایشی برای تومورهای مغزی است. ناقل‌های ویروسی یا سایر سیستم‌های انتقال برای واردکردن ژن‌های درمانی به‌داخل سلول‌های تومور مغزی استفاده می‌شوند. این ژن‌ها ممکن است برای تولید پروتئین‌هایی طراحی شده باشند که رشد تومور را مهار کرده یا پاسخ ایمنی را تحریک می‌کنند.

افراد در معرض خطر تومورهای مغزی

تومورهای مغزی می‌توانند در هر سن، جنس یا پیشینه‌ای ایجاد شوند. اما برخی از افراد نسبت به دیگران بیشتر در معرض خطر قرار دارند. با این حال، در معرض خطربودن به این معنا نیست که آن‌ها حتما به تومور مغزی مبتلا می‌شوند؛ زیرا بسیاری از افرادی که دچار این عارضه شده‌اند، هیچ عاملی خطری ندارند. در هرصورت با شناسایی افرادی که در معرض خطر تومورهای مغزی هستند، می‌توان با تغییر سایر عوامل خطر، احتمال ابتلا را به‌حداقل رساند.

سابقه خانوادگی و عوامل ژنتیکی

سابقه خانوادگی تومورهای مغزی ممکن است خطر را افزایش دهد، زیرا نشان‌دهنده یک استعداد ژنتیکی بالقوه است. برخی از سندرم‌های ژنتیکی مانند نوروفیبروماتوز، سندرم Li-Fraumeni و بیماری فون هیپل-لیندو با افزایش خطر تومورهای مغزی مرتبط هستند.

قرارگیری در معرض تشعشع

قرارگرفتن در معرض پرتوهای یونیزان، به‌ویژه در دوران کودکی، یک عامل خطر شناخته‌شده برای تومورهای مغزی است. افرادی که در دوران کودکی دچار سرطان و یا بیماری دیگری شده‌اند و از پرتودرمانی استفاده کرده‌اند، در معرض ابتلا به تومور مغزی هستند.

جنسیت

برخی از انواع تومورهای مغزی دارای الگوهای جنسیتی خاص هستند. به عنوان مثال، مننژیوم در زنان شایع‌تر است؛ در حالی که گلیوما، از جمله گلیوبلاستوما مولتی فرم، در مردان کمی‌ بیشتر از زنان است.

استفاده از تلفن همراه

رابطه بین استفاده از تلفن همراه و تومور مغزی سال‌ها است که در حال بررسی است. اگرچه هنوز مطالعات، شواهد قطعی ارائه نکرده‌اند، اما برخی تحقیقات ارتباط بالقوه‌ای را بین استفاده از تلفن همراه و تومور مغزی، به‌خصوص با استفاده طولانی‌مدت از گوشی نشان داده‌اند. با این حال، تحقیقات بیشتری برای تایید ارتباط قطعی مورد نیاز است.

مواجهه با مواد شیمیایی

مطالعات مختلف مواجهه شغلی با مواد شیمیایی خاص، مانند وینیل کلرید، فرمالدئید، و آفت‌کش‌های خاص را بررسی کرده‌اند تا به ارتباط آن‌ها با تومور مغزی پی ببرند. با این حال، شواهد اغلب غیرقطعی هستند و تحقیقات بیشتری برای پاسخ قطعی مورد نیاز است.

وضعیت سیستم ایمنی

مشکلاتی که سیستم ایمنی را تضعیف می‌کند، مانند HIV/AIDS یا سرکوب سیستم ایمنی به‌دنبال پیوند اعضا، ممکن است در افزایش خطر برخی تومورهای مغزی، به‌ویژه لنفوم اولیه سیستم عصبی مرکزی نقش داشته باشد.

سابقه سرطان قبلی

افرادی که سابقه سرطان‌های متاستاتیک مغزی را داشته‌اند ممکن است در معرض خطر ابتلا به تومورهای ثانویه مغزی باشند. این تومورها از سایر قسمت‌های بدن منشاء گرفته و به مغز مهاجرت می‌کنند.

مراقبت‌های بعد از درمان تومور مغزی

بازگشت به زندگی یک بیمار مبتلا به تومور مغزی، فراتر از مرحله درمان است و مراقبت‌های پس از درمان نیز در آن نقش زیادی دارند. مراقبت‌های کافی پس از درمان برای بهینه‌سازی کیفیت زندگی بیمار ضروری هستند. در این‌جا این مراقبت‌ها آورده شده‌اند. پیگیری پزشکی پس از اتمام درمان تومور مغزی، بیمار باید در فواصل زمانی منظم توسط پزشک متخصص چک‌آپ شود تا از عود‌نکردن تومور اطمینان حاصل گردد. این قرار ملاقات‌ها ممکن است شامل معاینات بالینی، مطالعات تصویربرداری (MRI یا سی تی اسکن) و‌ تست‌های آزمایشگاهی باشد. دفعات و فواصل ویزیت‌های بعدی بر اساس نوع تومور، درمان دریافتی و سلامت کلی فرد متفاوت است.

توان‌بخشی شناختی

بسیاری از بازماندگان تومور مغزی ممکن است از تغییرات شناختی ناشی از تومور یا درمان‌ها رنج ببرند. هدف از توان‌بخشی شناختی بررسی این تغییرات و بهبود عملکرد شناختی، حافظه، توجه و مهارت‌های حل مسئله است. برنامه‌های توان‌بخشی شناختی ممکن است شامل فعالیت‌ها، تمرین‌ها و استراتژی‌هایی مانند گفتار درمانی، کار درمانی و… باشد.

حمایت عاطفی و روانی

مقابله و جبران عواقب عاطفی تشخیص و درمان تومور مغزی یک جنبه حیاتی از مراقبت‌های پس از درمان تومور مغزی است. حمایت عاطفی و روانی‌اجتماعی به بیماران کمک می‌کند تا وضعیت روحی بهتری را تجربه کنند. گروه‌های حمایتی، مشاوره و روان‌درمانی می‌تواند بستری را برای افراد فراهم کنند تا تجربیات خود را به‌اشتراک بگذارند؛ احساسات خود را ابراز کنند و راهنمایی دریافت کنند. مددکاران اجتماعی و روان‌شناسان نقش کلیدی در ارائه حمایت عاطفی و رسیدگی به مشکلات مربوط به سلامت روان دارند.

توان‌بخشی فیزیکی

درمان‌های تومور مغزی، از جمله جراحی و پرتودرمانی، می‌توانند بر عملکرد فیزیکی و تحرک، تأثیر بگذارند. توان‌بخشی فیزیکی بر بازیابی قدرت، هماهنگی و بهزیستی کلی بدن تمرکز دارد. فیزیوتراپیست‌ها به بیماران کمک می‌کنند تا تعادل، هماهنگی و قدرت عضلانی خود را با استفاده از ورزش و دستگاه‌های فیزیوتراپی بهبود دهند.

مدیریت دارو

برخی از افراد ممکن است برای مدیریت علائم، کنترل درد یا رفع عوارض جانبی درمان تومور مغزی به مصرف داروی مداوم نیاز داشته باشند. مدیریت صحیح دارو برای اطمینان از عود‌نکردن بیماری و عوارض ناشی از آن ضروری است. این داروها ممکن است شامل مسکن‌، داروهای ضد‌تشنج یا داروهایی برای مدیریت سایر عوارض جانبی مرتبط با درمان باشند.

نظارت و مدیریت اثرات دیرهنگام

اثرات دیرهنگام درمان تومور مغزی، مانند تغییرات ناشی از تشعشع یا کمبود هورمون، ممکن است ماه‌ها یا سال‌ها پس از اتمام درمان آشکار شود. نظارت و مدیریت این اثرات دیررس برای سلامتی طولانی‌مدت بسیار مهم است. معاینات پزشکی معمول و ارتباط مداوم با تیم مراقبت‌های بهداشتی به شناسایی و درمان عوارض دیررس کمک می‌کند. مداخله ممکن است شامل درمان‌های اضافی، اصلاح شیوه زندگی یا درمان‌های حمایتی باشد.

حمایت از مراقبین

رفاه مراقبین برای مراقبت کلی فردی که به‌تازگی از تومور مغزی نجات‌ یافته است، لازم است. ارائه پشتیبانی به مراقبین کمک می‌کند تا چالش‌های مراقبت را پشت سر بگذارند و سلامت خود را حفظ کنند.

آموزش و توانمندسازی

آموزش به بازماندگان تومور مغزی قدرت می‌دهد تا فعالانه کارهای شخصی خود را انجام دهند، اثرات بالقوه بلندمدت را درک کنند و در مورد شیوه زندگی و انتخاب‌های سلامتی خود تصمیم‌گیری آگاهانه‌ای داشته باشند.

سخن آخر

به‌طور کلی، درک تومورهای مغزی شامل کشف پیچیدگی‌های انواع، علائم، درمان‌ها و مراقبت‌های پس از درمان است. ما در این مقاله عوامل مختلف خطر، از سن و ژنتیک گرفته تا قرارگرفتن در معرض عوامل محیطی را بررسی کردیم و ماهیت چندوجهی این شرایط را روشن ساختیم. همچنین، تعداد زیادی از انواع مختلف تومورهای مغزی را معرفی کردیم و روش‌های تشخیص و درمان آن‌ها را به‌طور کامل توضیح دادیم. سفر یک بیمار تومور مغزی فراتر از تشخیص و درمان است و بر نقش حیاتی مراقبت‌های پس از درمان تاکید دارد. این مراقبت شامل نظارت پزشکی، توان‌بخشی شناختی و فیزیکی، حمایت عاطفی و آموزش است که هدف آن بهینه‌سازی رفاه کلی بازماندگان است. اگر دچار تومور مغزی هستید و یا خود یا عزیزانتان به‌تازگی از این بیماری بهبود یافته‌اید، توصیه‌های این مقاله می‌تواند کمک زیادی به درک شرایط و اقدامات مفیدی که لازم است انجام دهید، بکند.

بازنویسی محتوا چیست؟

 امروزه بیشتر مشاغل از طریق اینترنت و فضای مجازی در معرض دید قرار می گیرند. در این میان گسترش انواع کسب و کارها از طریق اینترنت مستلزم تولید محتوای حرفه ای است. هنگام تولید محتوا، ساختار، محتوا و مخاطب باید هدفمند باشد و محتوا در قالب های مختلف تولید شود. فقط تولید محتوا کار ساده ای نیست و بازنویسی تا حدودی از مشکلات می کاهد.

نویسندگی از دوران باستان یکی از جذاب ترین حرفه ها بوده است. البته بسیاری از مردم نویسندگی را یک شغل نمی دانند و فقط به عنوان یک سرگرمی به آن می پردازند. با این حال، اگر این راه را انتخاب کردید، به شما تبریک می گویم. زیرا از این پس با دنیایی متفاوت و بسیار جالب روبرو خواهید شد. اما پس از این مرحله کلمه ای به نام «منبع متن فارسی» را خواهید شناخت.

سبک ها و روش های مختلفی برای نوشتن وجود دارد که هر کدام ویژگی های خاص خود را دارند. تیم نگارش از همه یا حداقل برخی از این روش ها استفاده می کند. از سوی دیگر، نویسندگانی هستند که تنها یک روش را در دستور کار خود قرار می دهند. اکنون می توانید نحوه کار و جزئیات را در سبک نوشتاری انتخاب کنید.

یکی از این روش ها را باید بازنویسی دانست. به دلیل اهمیت این موضوع و تقاضای بالای کاربران، در این مقاله به تمامی نکات مرتبط با موضوع بازنویسی می پردازیم.

مزایا و معایب، انواع، استراتژی ها و تکنیک های بازنویسی محتوا از جمله مواردی است که در این مقاله خواهید دید. بنابراین، ما آماده می شویم تا تا پایان با ما بمانیم. ابتدا بهتر است ببینیم تعریف بازنویسی چیست.

بازنویسی محتوا یکی از موارد مهم است و آشنایی با اصول و قواعد آن از ملزومات آن محسوب می شود. از طرفی بازنویسی برای افراد مبتدی مناسب است و روشی موثر است. در ادامه این مقاله در مورد بازنویسی و مراحل مربوط به آن صحبت خواهیم کرد.

بازنویسی محتوا چیست؟

بازنویسی محتوا به معنای ارجاع به مقالات و تغییر چند کلمه نیست و باید منجر به تولید محتوای جدید شود. در حین انجام این کار، ابتدا ایده را از مطالب اصلی بگیرید و سپس به نوشتن ادامه دهید. بازنویسی محتوا به دلایل مختلفی انجام می شود و مزایایی به همراه خواهد داشت.

این تاثیر زیادی در بهبود سئو، کمک به بهینه سازی موتور، تجربه کاربر و جستجو خواهد داشت. همه این موارد باعث افزایش رتبه صفحه و کاهش نرخ پرش می شود. در این شرایط، کاربران صفحات بیشتری را از سایت شما برمی گردانند و محتوای آن را در صفحات خود بازنشر می کنند. بنابراین بازنویسی مطالب بسیار مفید خواهد بود.

نحوه بازنویسی کلمات فارسی

همانطور که ممکن است متوجه شده باشید، بازنویسی به معنای بازنویسی یا ایجاد تغییرات در یک متن است. به آن رونویسی، ترجمه یا ترجمه بین زبانی نیز می گویند. به این ترتیب محتوای اصلی را حفظ می کنید و فقط کلمات و جملات را تغییر می دهید.

برخلاف تصور عموم، بازنویسی بسیار جذاب است و افراد زیادی در حال حاضر این کار را انجام می دهند. این اثر در ابتدا در ایران ظاهر نشد اما به تدریج توانستیم شاهد آثار خواندنی و جذاب در این زمینه باشیم. بازنویسان باید دایره لغات خوبی داشته باشند و درک خوبی از مترادف ها داشته باشند تا بتوانند از آنها در نوشتار خود استفاده کنند.

در گذشته، ما مقالاتی در مورد فرآیندهای نوشتن و موارد مشابه در وب سایت خود در دسترس قرار داده ایم. توصیه می کنیم پس از خواندن این مقاله به آنها سر بزنید. حال که با معنای بازنویسی آشنا شدیم بهتر است به سراغ انواع شما برویم تا رسما بحث خود را شروع کنیم.

شرایط بازنویسی و کاربرد آنها.

استفاده از محتوای جدید برای هدف خود است به طور کلی، این کار دو هدف کلی را دنبال می کند و ما محتوای جدید را تحت این شرایط منتشر می کنیم. نداشتن دانش و تخصص یکی از عوامل مهم در نگارش محتوای جدید است علاوه بر این، تبدیل محتوای قدیمی به محتوای جدید یکی دیگر از شرایط و هدف های نگارش محتوای جدید است.

استفاده از بازنویسی

مهمترین کاربرد بازنویسی هنگام ایجاد محتوا در یک زمینه تخصصی است. نویسندگان و تولیدکنندگان محتوا پروژه ها و سفارش های متفاوتی دارند و نیاز به افزایش دانش عمومی و آشنایی با حوزه های مختلف دارند. در برخی موارد، نویسنده محتوا ایده روشنی از پروژه ندارد و بازنویسی محتوا نشان دهنده استفاده مهم در این زمینه است.

یکی دیگر از کاربردهای این روش، اصلاح محتوای قدیمی و تبدیل آن به محتوای جدید است. در برخی موارد، امکان قرار دادن محتوای قدیمی با محتوای جدید وجود خواهد داشت. هنگامی که تولید ایده های محتوا دشوار است، به روز رسانی محتوای قدیمی یک راه حل عملی در نظر گرفته می شود.

در برخی موارد، بازدیدکنندگان جدید سایت شما ممکن است محتوای قدیمی شما را نخوانده باشند و بازنویسی در این مواقع مفید خواهد بود. هنگامی که محتوای قدیمی را بازنویسی می کنید، مجدداً بازیابی می شود و در دسته بندی محتوای جدید در سایت شما قرار می گیرد. همچنین می توانید قالب محتوای خود را تغییر دهید و محتوای متنی با کیفیت بالا را به پادکست تبدیل کنید.

در بسیاری از موارد، محتوای قدیمی اعتبار خود را از دست می دهد و بی فایده می شود. اخبار مربوط به حوزه فناوری یکی از این موارد است و با توجه به پیشرفت باید پیوسته به روز شود. اشکال زدایی و جایگزینی محتوای قدیمی باعث ایجاد محتوای جدید می شود و بازنویسی محتوا امکان پذیر است.

فلج اندام ; انواع، علائم و درمان آن

انسان‌ها به دلیل ندانستن، از برخی بیماری‌ها می‌ترسند. در نظر عموم مردم، فلج یعنی نتوانستن حرکت کردن اندام‌ها. همچنین فکر می‌کنند که فلج شدن باعث می‌شود که همه حس‌ها مثل لمس و کنترل بدن از دست بروند. اما واقعا فلج این معنی ندارد و متفاوت است. این مطلب جنبه آموزشی و اطلاع رسانی دارد، در صورت مشکل به دکتر مغز و اعصاب مراجعه کنید. فلج انواع مختلفی با شدت‌های متفاوت دارد. گاهی فلج همیشگی و گاهی موقتی است. همچنین ممکن است شدت فلج با زمان تغییر کند. یعنی اول بیماری شدید باشد و بعدا کم شود یا برطرف شود یا با درمان بهبود یابد. در اصل پیشنهاد می‌کنیم برای تشخیص نوع بیماری به دکتر پارزی بروید. اما اگر می‌خواهید در این مورد اطلاعات بیشتری بدست آورید، در این مقاله قصد داریم انواع فلج اندام را معرفی کنیم. با ما همراه باشید.

فلج به چه معناست؟

فلج یعنی نتوانستن حرکت کردن یا فلج شدن عضلات. این نتوانی گاهی همیشگی و گاهی موقتی است. دلیل فلج شدن آسیب به اندام نیست، بلکه آسیب به عصب، باعث فلج شدن اندام می‌شود. دلیل اصلی فلج شدن می‌تواند از موارد زیر باشد:

• ممکن است مغز آسیب ببیند و نتواند به بخشی از بدن سیگنال بفرستد.
• مغز احساسات را از بخش‌های مختلف بدن می‌گیرد، اما نخاع آسیب دارد و انتقال ممکن نیست.
• گاهی آسیب به نخاع باعث می‌شود که ارسال و دریافت سیگنال ممکن نباشد.
• نخاع سیستم امنیتی مغز است، اگر این سیستم خراب شود ارسال و دریافت ممکن نمی‌شود. آسیب به نخاع می‌تواند به خاطر اتفاقاتی مثل ضربه، تصادف و بیماری اتفاق بیفتد.
• در برخی موارد کم‌رخ آسیب به اندام باعث انواع فلج اندام می‌شود. مثلا کسانی که دیابت دارند، دیابت روی اعصاب اندام‌هایشان اثر می‌گذارد، مثلا مشکلاتی در حرکت پا دارند. مشکل پا در این افراد به شکل حرکت  با سختی رخ می‌دهد.

اندام چگونه فلج می­شوند

فلج اندام انواع مختلفی دارد که هر کدام از آنها دلایل متفاوتی دارند. اما بیشتر آسیب‌های نخاعی که به خاطر تصادف، سقوط، آسیب‌های ورزشی و آسیب‌های خشونت‌آمیز اتفاق می‌افتند، می‌توانند عامل فلج اندام باشند. دلایل دیگری که می‌توانند انواع فلج اندام را ایجاد کنند، عبارتند از:

• بیماری ALS یا لوگریگ یا اسکروز جانبی آمیوتروفیک
• آسیب مغزی تروماتیک یا  TBI
• بیماری فلج مغزی
• لوکودیستروفی و اتاکسی فردریش که از اختلالات ارثی هستند
• بیماری‌های لایم، سندروم فلج اطفال و بیماری‌های مشابه باکتریایی و ویروسی
• سندروم گلین باره و بیماری‌های خود ایمنی دیگر
• اسکلروز چندگانه
• دیستروفی عضلانی
• سکته مغزی
• تومور ستون فقرات

شدت فلجی که هر یک از این دلایل ایجاد می‌کنند، متفاوت است و فرد بسته به پیشینه‌ای که در بیماری‌های دیگر دارد، ممکن است نوع متفاوتی از فلج شدن را تجربه کند.

انواع فلج اندام چیست؟

مغز و نخاع می‌توانند به روش‌های مختلف آسیب ببینند، که باعث انواع مختلفی از فلج شدن بدن می‌شوند. اما در کل ۴ نوع فلج اصلی وجود دارد:

• کوادری پلژی: فلج شدن همه چهار اندام
• پاراپلژی: فلج شدن اندام‌های پایینی یا از کمر به پایین
• مونوپلژی: فلج شدن فقط یک اندام بدن
• همی پلژی: فلج شدن یک طرف کامل بدن

در ادامه هر یک از این انواع را توضیح می‌دهیم و سپس سه نوع دیگر فلج شدن که فلج مغزی، فلج صورت و فلج خواب هستند را معرفی می‌کنیم.

مونوپلژی چیست؟

مونوپلژی یکی از انواع فلج اندام است که فقط یک اندام را تحت تاثیر قرار می‌دهد و اندام کاملا فلج نمی‌شود. این نوع فلج بر سایر اندام‌ها اثری ندارد و فردی که مونوپلژی دارد، سایر اندام‌هایش را کنترل می‌کند.

دلیل اصلی ایجاد مونوپلژی چیست؟

دلیل اصلی مونوپلژی، فلج مغزی است. اما عوامل دیگری هم می‌توانند این نوع فلج اندام را ایجاد کنند. فلج نخاعی، سکته مغزی، تومور مغزی و سایر انواع آسیب‌های مغزی از عوامل این نوع فلج شدن هستند. همچنین آسیب دیدن عصب‌ها به خاطر بیماری، جراحی و آسیب دیدن نورون‌های حرکتی نیز می‌تواند مونوپلژی را ایجاد کند. گاهی فلج یک اندام خاص موقتی است. اکثرا با فیزیوتراپی قدرت اندام مورد نظر برگردانده می‌شود.

فلج همی پلژی چیست؟

این نوع فلج، یک طرف بدن را فلج می‌کند یعنی دست و پا فلج می‌شوند. در ابتدای همی پلژی، فرد اول احساس سوزن سوزن شدن در دست و پا می‌کند و بعد عضلات به تدریج ضعیف می‌شوند و تا فلج کامل اندام ادامه می‌یابند. در این نوع از انواع فلج اندام، شدت فلج شدن در افراد متفاوت است و عوامل مختلفی در پیشرفت بیماری نقش دارند. همی پارزی بیماری است که در آن یک طرف بدن ضعیف می‌شود. این دو بیماری را نباید با هم یکی دانست. اگر فردی بیماری عصبی داشته باشد احتمال اینکه از همی پارزی به همی پلژی برسد، زیاد است. این نوع فلج هم گاهی موقتی است و با فیزیوتراپی بهبود می‌یابد.

دلیل اصلی فلج همی پلژی چیست؟

دلیل اصلی این نوع فلج هم مشکلات مغزی است. آسیب به نخاع، آسیب به سیستم عصبی و مغز می‌تواند همی پلژی را ایجاد کند.

فلج پاراپلژی چیست؟

پاراپلژی یعنی فلج شدن اندام‌های پایین کمر. علائم فلج اندام های تحتانی، فلج باسن و دو پا هستند. همچنین ممکن است بر عملکردهای اندام‌های این قسمت مانند تمایلات جنسی اثر منفی بگذارد. در نظر عموم مردم، این نوع از انواع فلج اندام، یعنی فرد نتواند حرکت کند و چیزی احساس کند. اما واقعا این نوع فلج برای هر فرد متفاوت است. این نوع فلج همیشگی نیست و ممکن است به خاطر اختلال در مغز و نخاع رخ دهد و با ترمیم نورون‌ها بهبود یابد. فیزیوتراپی به بیمار کمک می‌کند تا سلامتی خود را برگرداند. اگر فردی در تصادف فلج اندام تحتانی شود، دیه فلج اندام تحتانی مثل دیه کامل است.

دلیل ایجاد فلج پاراپلژی چیست؟

فلج نخاعی یا آسیب نخاعی، عمده‌ترین عامل ایجاد فلج اندام تحتانی است. این آسیب باعث می‌شود که مغز نتواند پیام‌های خود را به اندام‌های مورد نظر بفرستد و یا از آن‌ها دریافت کند. عفونت‌ها و تومورهای نخاعی، ضایعات نخاعی، عفونت‌های مغزی و گاهی آسیب عصب‌های کمر و باسن نیز می‌توانند منجر به این نوع فلج شوند. همچنین ناهنجاری‌های مادرزادی، کمبود اکسیژن در مغز و نخاع در اثر تصادفات و ضربه‌ها نیز می‌توانند عامل ایجاد این بیماری باشند. برای درمان فلج اندام تحتانی، باید به پزشک متخصص مغز و اعصاب مراجعه کنید.   بیشتر بخوانید:سیاتیک چیست؟ علائم و روش های درمان آن

فلج کوادری پلژی چیست؟

فلج چهار اندام یا کوادری پلژی یا تتراپلژی، نوعی از فلج است که در آن ارتباط مغز با اندام‌های زیر گردن قطع می‌شود. این فلج می‌تواند در هر فردی شدت و شکل متفاوتی داشته باشد. به همین دلیل، میزان بهبودی هر بیمار متفاوت است. برخی از بیماران با فیزیوتراپی می‌توانند وضعیت خود را بهبود بخشند و برخی دیگر بدون نیاز به درمان خوب می‌شوند.

دلیل ایجاد فلج کوادری پلژی چیست؟

کوادری پلژی یک حالت فلج اندام است که ممکن است به دلیل آسیب مغزی، سکته یا فشار بر نخاع رخ دهد. بعضی از افراد همان لحظه که آسیب می‌بینند، کوادری پلژی می‌شوند. اما ممکن است پس از درمان یا عمل جراحی، وضعیت آن‌ها بهتر شود و فلج کمتری داشته باشند. عوامل اصلی که می‌توانند منجر به کوادری پلژی شوند، حوادث، خشونت، آسیب‌های ورزشی مخصوصا در ورزش‌هایی مثل فوتبال و ضربه‌های تروماتیک هستند.

علل دیگری که می‌توانند باعث کوادری پلژی شوند، عبارتند از:

• سرطان و عفونت در قسمت نخاع
• آسیب مغزی که ناشی از عفونت و سکته است
• کاهش اکسیژن مغز به خاطر غش، بیهوشی و شوک حساسیتی
• صدمه شدید به عصب‌های بدن
• استفاده زیاد از الکل و مواد مخدر
• حساسیت به دارو

فلج مغزی چیست؟

کوادری پلژی یک حالت فلج اندام است که معمولا در زمانی رخ می‌دهد که مغز فرد هنوز رشد نکرده است و اغلب قبل از تولد اتفاق می‌افتد. نشانه‌های این حالت فلج در دوران نوزادی و پیش از شروع مدرسه مشهود می‌شوند. این حالت فلج باعث می‌شود که فرد در حرکت دچار مشکل شود و با رفلاکس‌های زیاد و شلی، حرکات ناخودآگاه و سختی در راه رفتن مواجه شود. علاوه بر این، این افراد ممکن است در بلعیدن دچار مشکل شوند و چشم‌های آنها هماهنگ نباشند. ماهیچه‌های این افراد سخت است و این باعث می‌شود که حرکت کردن برای آنها دشوار باشد. گاهی اوقات این حالت فلج منجر به فلج کل اندام می‌شود. تاثیر این حالت فلج بر افراد متفاوت است؛ بنابراین برخی از افراد تنها در راه رفتن مشکل دارند و برخی دیگر به کم توانی ذهنی مبتلا می‌شوند. برای این حالت فلج، هیچ درمانی وجود ندارد و فرد باید تا پایان عمر با آن کنار بیاید. البته در برخی موارد، درمان‌هایی برای بهبود عملکرد فرد موجود هستند.

علائم فلج مغزی چیست؟

این نوع فلج اندام در هر فردی متناسب با شرایط خودش تغییر می‌کند و همانند دیگر انواع فلج، یکسان نیست. اما معمولاً این افراد با مشکلاتی در حرکت، گفتار و بلعیدن غذا و همچنین عدم هماهنگی بین اعضای بدن روبرو هستند. گاهی اوقات برخی از آنها وقتی قدم می‌زنند، به سمت یکی از طرف‌ها می‌لغزند، یا پایشان را روی زمین می‌کشند، زانوهایشان به هم می‌خورند و راه رفتنشان نامنظم است.

چه مشکلاتی از آسیب فلج مغزی به وجود می‌آیند؟

این فلج اندام علاوه بر مشکلات حرکتی ناشی از ناهماهنگی اعضا، باعث ایجاد برخی از عوارض و بیماری‌ها برای فرد می‌شود. این بیماری‌ها عبارتند از:

• تشنج یا صرع
• مشکلات شنوایی و بینایی
• حس درد یا لمس ناطبیعی
• بی‌اختیاری ادرار و یبوست
• اختلالات عاطفی و روانی

این نشانه‌ها معمولا با گذر زمان و بزرگ شدن فرد بیشتر نمی‌شوند و فقط ممکن است تغییراتی در شدت برخی از آنها اتفاق بیفتد. مثلا عضلات کوچک و سخت شوند و فلج عضلانی ایجاد شود؛ بیماران اگر از درمان‌هایی مثل فیزیوتراپی محروم باشند، وضعیتشان بدتر می‌شود. زمانی که کودک نشانه‌هایی از اختلال در رشد، ارتباط با محیط و بلعیدن غذا داشته باشد، باید به پزشک مراجعه کنید.

فلج صورت چیست؟

فلج صورت (فلج بل) یکی از انواع فلج اندام است که در آن عضلات صورت شل می‌شوند. این فلج ناشی از آسیب عصب صورت است که ممکن است یک طرف یا هر دو طرف صورت را تحت تاثیر قرار دهد. عواملی مثل عفونت و التهاب عصب صورت، ضربه به سر، تومور در سر و گردن و سکته مغزی می‌توانند این فلج را ایجاد کنند. مدت زمان این فلج بستگی به علت آن دارد. مثلا در فلج بل، صورت به طور ناگهانی فلج می‌شود. در حالی که در تومور، این فلج به آرامی رخ می‌دهد. فلج ممکن است همیشگی یا موقت باشد.

فلج صورت به چه دلیلی رخ می­دهد؟

فلج بل یکی از شایع‌ترین انواع فلج‌ها است که در آن عصب صورت به دلیل التهاب مبتلا می‌شود و یک طرف عضلات صورت را شل می‌کند. علت دقیق آن معلوم نیست و ممکن است زمانی رخ دهد که عصب صورت با ویروس عفونت کند. این فلج معمولا در مدت ۶ ماه خوب می‌شود. اگر فلج به خاطر سکته باشد، به این معنی است که عصب صورت در مغز آسیب دیده است. این آسیب ممکن است به دلیل کمبود اکسیژن یا خونریزی مغزی باشد. همینطور ممکن است شکستگی استخوان جمجمه، عفونت گوش و بیماری‌های عفونی دیگر این فلج را ایجاد کنند. بعضی از نوزادان در زمان تولد فلج صورت دارند، اما ۹۰ درصد آنها به صورت خودکار بهبود می‌یابند. سندروم موبیوس و ملکرسون- روزنتال دو نوع فلج صورت مادرزادی هستند.

فلج خواب چیست؟

Young man hiding in bed under the blanket

فلج خواب یک نوع فلج اندام است که با بقیه متفاوت است. در این فلج، فرد هوشیار است ولی نمی‌تواند حرکت کند. گاهی اوقات افراد در این حالت خفگی و فشار حس می‌کنند. نارکولپسی هم یک اختلال خواب است که با فلج خواب فرق دارد. در نارکولپسی، مغز خواب زیادی می‌خواهد و نمی‌تواند خواب را کنترل کند. اگر این مشکلات برای شما مزاحمت ایجاد می‌کنند، بهتر است از دکتر مغز و اعصاب آنلاین مشورت بگیرید.

چه زمانی فلج خواب اتفاق می‌افتد؟

فلج خواب یک نوع فلج اندام است که در دو زمان مختلف اتفاق می‌افتد. یکی زمانی که قبل از خوابیدن هستید که به آن هیپناگوژیک می‌گویند و دیگری زمانی که بیدار می‌شوید که به آن هیچنوپومیک می‌گویند. وقتی خوابیده‌اید بدن شما آرام است و تغییرات را احساس نمی‌کنید. هیپناگوژیک زمانی رخ می‌دهد که در این حالت هوشیار باشید ولی بفهمید که نمی‌توانید صحبت کنید. دلیل فلج اندام در این زمان این است. در زمان خواب دو نوع حرکت چشم وجود دارد. یکی REM که حرکت سریع چشم است و دیگری NREM که حرکت آهسته چشم است. این دو حرکت در یک چرخه ۹۰ دقیقه‌ای تکرار می‌شوند. ۷۵ درصد زمان خواب  NREM است. در زمان REM عضلات شما سفت می‌شوند و شما رویا می‌بینید. اگر قبل از پایان REM بیدار شوید، می‌فهمید که عضلات شما حرکت نمی‌کنند و این باعث می‌شود که احساس فلج شدن کنید. بر اساس تحقیقات صورت گرفته، از هر ۱۰ نفر ۴ نفر فلج خواب دارند. عواملی که باعث ایجاد فلج خواب می‌شوند، عبارتند از: کمبود خواب، تغییر در الگوی خواب، شرایط روانی بد، خوابیدن رو به پشت و مصرف زیاد مواد.

سوالات رایج در حوزه­ی فلج اندام

• آیا بیماری فلج صورت بیماری مهمی است؟ فلج صورت باعث می‌شود که یک طرف یا تمام صورت افراد شل شود. این مشکل معمولا در مدت چند ماه به صورت کامل خوب می‌شود و نیازی به درمان ویژه ندارد.
• سه علامت اولیه برای فلج مغزی چیست؟ فلج مغزی ۳ علامت اولیه دارد که عبارتند از:

تاخیر در رشد کودک به خصوص در زمانی که خزیدن و نشستن را یاد می‌گیرد. رشد ناکافی ماهیچه‌ها در زمان رشد. وضعیت نامناسب نوزاد از نظر عمومی.

• فلج پزشکی به چه معناست؟ فلج پزشکی به معنی از کار افتادن بخشی یا کلی از بدن در حرکت است. علت‌های این فلج مختلف است و ممکن است همیشگی یا گذرا باشد.

آهنگ جدید ایوان بند به نام «موهاشو میبنده شبیه تو نمیشه»

متن آهنگ موهاشو میبنده شبیه تو نمیشه ایوان بند

هر نیمه شب یه گوشه تنهام با فکر تو میرم تو رویا تنهام چقدر چون که تو نیستی تنهام چقدر تو رابطم اما عاشق نه خوبم باهاش اما صادق نه اون هست ولی اون که تو نیستی تنهام چقدر تنهام چقدر موهاشو میبنده شبیه تو نمیشه هرجوری میخنده شبیه تو نمیشه آرومه بی تابه شبیه تو نمیشه با اینکه جذابه شبیه تو نمیشه هرجا میرم هست و توی قلبم کم رنگه هرجا میرم نیستی دلم اما واست تنگه بارون که میباره میشینه پشت شیشه مث اون وقتای تو ولی اون تو نمیشه

https://musicdel.ir/single-tracks/153739/